سامان

یک سال گذشت از عکسی که گرفتم! پنج‌شنبه‌ها کارم زودتر تموم می‌شد و روز مورد علاقه‌م در هفته بود. به اتفاق یکی از عزیزان به پارک رفتیم و گرم صحبت از هدف و آینده.. انقدری از اهدافم ذوق زده شده بودم که روی زیرانداز دراز کشیدم و به آسمون نگاه کردم خیلی قشنگ و صاف بود. از منظره‌ای که داشتم عکس گرفتم و به خودم گفتم روزی در این آسمون، هواپیمایی به خارج از مرز‌ها میره که من همراهشم و دیگه نیازی نیست به آسمون نگاه کنم چون خودم دارم پرواز می‌کنم. هنوزم که هنوزه دنبال تحقق این رویام. 

ایده‌ی این عکس از یه تصویری اومد که قبلا دیده بودم؛ یه جوون آمریکایی که توی فورد چند هزار دلاریش نشسته و توی آینه بغل ماشین، غروب رویایی لس‌آنجلس افتاده. همون رنگ‌های خاص، همون حس قشنگ و دلنشین.